de Volkskrant Krant

Analyse door Mobexer

Ik gebruik de Volkskrant-app vooral op momenten waarop ik wel wil bijblijven, maar geen papieren krant naast me heb liggen. Op een gedeelde tablet aan de ontbijttafel werkt dat anders dan op mijn eigen telefoon onderweg. Juist in zo’n huishouden merk je snel of een nieuwsapp prettig blijft wanneer meerdere mensen hetzelfde apparaat gebruiken. Mijn indruk is dat deze digitale krant vooral sterk is voor lezers die de vertrouwde Volkskrant-opmaak en journalistieke selectie zoeken, maar die ook rekening willen houden met praktische grenzen rond accounts, abonnementen en gezamenlijk gebruik.

De app valt onder nieuws en tijdschriften en wordt ontwikkeld door DPG Media. Hij is gratis te installeren en heeft een leeftijdsclassificatie van PEGI 3. Dat zegt vooral iets over de toegankelijkheid van de app zelf; het nieuws dat erin staat kan natuurlijk onderwerpen bevatten die voor jonge kinderen minder geschikt of moeilijk te begrijpen zijn. Voor een gezin betekent dat een belangrijk onderscheid: de app is eenvoudig toegankelijk op een apparaat, maar de inhoud vraagt nog steeds om begeleiding en gezond oordeel.

In de appwinkel staat een gemiddelde beoordeling van 4,3 op basis van ongeveer 5,5 duizend waarderingen. Er zijn bovendien rond de 2,3 duizend geschreven beoordelingen en de app is meer dan 500 duizend keer geïnstalleerd. Die cijfers maken duidelijk dat het geen experimentele krantentoepassing is, maar een gevestigde manier om de Volkskrant digitaal te lezen. Toch vertellen zulke aantallen niet of de app bij jouw leesgewoonten past. Dat hangt vooral af van hoe je de krant gebruikt: als volledige ochtendkrant, als snelle nieuwsbron of als gedeeld abonnement in huis.

Een gedeeld scherm aan de ontbijttafel

Een realistisch gebruiksscenario is een tablet die in de keuken ligt. De ene huisgenoot leest tijdens het ontbijt de voorpagina en binnenlandse onderwerpen, terwijl iemand anders later op de dag de achtergrondartikelen wil bekijken. Op papier leg je de krant neer en ziet iedereen dezelfde pagina. In de app voelt dat iets persoonlijker, omdat je door een scherm navigeert en niet vanzelf ziet waar een ander is gebleven. Dat verschil lijkt klein, maar het bepaalt hoe soepel gezamenlijk lezen verloopt.

Mijn advies is daarom om vooraf af te spreken wie het apparaat waarvoor gebruikt. Wie alleen de krant wil openen, kan meteen naar de gewenste editie gaan. Wie langere stukken leest, doet er verstandig aan niet zomaar de app te sluiten midden in een artikel als een ander de tablet nodig heeft. Dat is geen tekortkoming die alleen deze app heeft, maar bij een digitale krant valt het sterker op dan bij losse nieuwsartikelen. De leeservaring is ontworpen voor één lezer tegelijk, ook wanneer het toestel door meerdere mensen wordt gebruikt.

Op een telefoon is de app logischerwijs meer op individueel gebruik gericht. Ik pak hem erbij in de trein, tijdens een wachttijd of wanneer ik thuis even afstand wil nemen van sociale media. Op een groter scherm komt het krantengevoel beter tot zijn recht. Tekst en beeld krijgen meer ruimte en het bladeren voelt minder als het openen van een reeks losse meldingen. Wie de app uitsluitend gebruikt voor korte nieuwsupdates, haalt daardoor mogelijk minder voordeel uit de digitale krantenvorm.

Een nuttige gewoonte in een gedeeld huishouden is om niet automatisch aan te nemen dat iedereen dezelfde leesrechten of hetzelfde account gebruikt. Een abonnement hoort bij de persoon of huishoudelijke afspraak die ervoor betaald wordt, niet bij het apparaat zelf. Als meerdere mensen de app op één tablet openen, is het verstandig te weten welk account actief is voordat iemand instellingen wijzigt of een aankoop bevestigt. Het apparaat delen is niet hetzelfde als een account delen, en dat onderscheid voorkomt onnodige verwarring.

Installeren zonder meteen alles door elkaar te halen

De installatie is laagdrempelig omdat de app gratis beschikbaar is. Dat maakt hem geschikt om eerst rustig te bekijken voordat je beslist hoe je hem in huis wilt gebruiken. Ik zou hem op een gedeeld apparaat niet direct als enige nieuwsbron instellen. Open eerst de app, bekijk hoe de krant wordt gepresenteerd en bepaal daarna of de tablet vooral voor gezamenlijk lezen of voor één vaste gebruiker bedoeld is.

De Volkskrant-app bestaat al sinds 14 oktober 2012 en heeft inmiddels versienummer 19.37.1. Dat lange bestaan merk je vooral aan het feit dat de app duidelijk rond een krant is opgebouwd, niet rond een vluchtige stroom meldingen. Voor oudere toestellen is het relevant dat minimaal besturingssysteem 7.1 nodig is. Op een modern apparaat zal dat meestal geen struikelblok zijn, maar bij een oude tablet die nog in een la ligt, controleer ik dit liever vooraf.

Na de installatie komt de belangrijkste grens: wat je zonder abonnement kunt lezen en waarvoor een betaalde toegang nodig is. De app zelf kost niets, maar er zijn aankopen binnen de app van € 1,99 tot € 19,99 bij facturering via Play. Ik vind het daarom verstandig om op een gedeeld Android-apparaat niet achteloos door betaalstappen heen te tikken. Een gratis installatie betekent niet dat iedere krantpagina of ieder artikel zonder voorwaarden beschikbaar is.

Voor een huishouden met één betalende lezer is het slim om de financiële kant los te zien van het leesgemak. Bespreek wie de aankoop beheert, welk account daarvoor wordt gebruikt en of anderen alleen mogen lezen of ook instellingen mogen aanpassen. De app geeft je toegang tot de krant op een scherm, maar lost de sociale afspraken binnen een gezin niet voor je op. Dat klinkt vanzelfsprekend, alleen wordt het juist vergeten wanneer een tablet door iedereen wordt gepakt.

Accountgrenzen die je beter vooraf afspreekt

De vraag “kan iedereen in huis dit gebruiken?” heeft geen simpel ja-of-nee-antwoord. Technisch gezien kan een gedeeld apparaat door verschillende gezinsleden worden gebruikt, maar de rechten hangen samen met het account en de abonnementsafspraken. Ik zou de app daarom anders instellen op een persoonlijke telefoon dan op een familietablet. Op mijn eigen toestel wil ik zonder onderbreking verder lezen; op een gedeeld scherm wil ik vooral voorkomen dat iemand per ongeluk in mijn persoonlijke omgeving terechtkomt.

Ook kinderen kunnen de app openen wanneer zij toegang hebben tot het toestel. De PEGI 3-classificatie maakt de toepassing geschikt voor alle leeftijden vanuit technisch en formeel oogpunt, maar dat is geen aanbeveling om jonge kinderen zelfstandig al het nieuws te laten lezen. Nieuws over oorlog, politiek, misdaad of rampen kan emotioneel zwaar zijn. Voor jongere gebruikers zou ik samen een passend artikel kiezen en uitleg geven over verschil tussen nieuws, mening en achtergrond.

Daarbij helpt het om een kind niet verantwoordelijk te maken voor een abonnement of betaalkeuze. Laat een volwassene de aankoop en accountinstellingen beheren. De app is geen vervanging voor ouderlijk toezicht of een gezinsafspraak. Als je juist een omgeving zoekt waarin elk gezinslid een volledig eigen profiel, leesniveau of afgeschermde inhoud heeft, is deze krantentoepassing waarschijnlijk niet de beste oplossing. Dan past een afzonderlijke nieuwsvoorziening met expliciete gezinsfuncties beter.

Samen lezen vraagt meer coördinatie dan je denkt

De sterkste kant van een digitale krant in een huishouden is dat je niet hoeft te wachten tot iemand klaar is met het papieren exemplaar. Een partner kan later op de dag dezelfde editie openen, en een student kan onderweg een achtergrondstuk lezen zonder de krant mee te nemen. Dat is handig wanneer iedereen een ander ritme heeft. De keerzijde is dat je geen zichtbaar midden op tafel hebt waar iedereen spontaan hetzelfde artikel aanwijst.

Ik los dat op door interessante stukken mondeling of via de gebruikelijke deelmogelijkheid van het apparaat onder de aandacht te brengen, in plaats van te verwachten dat een ander ze vanzelf tegenkomt. Zo blijft de krant een gezamenlijke gesprekstarter, ook al leest iedereen op een ander moment. De app is daarin vooral een toegangspoort; de coördinatie blijft mensenwerk. Dat vind ik geen probleem, zolang je niet verwacht dat digitaal lezen automatisch dezelfde sociale ervaring geeft als een krant die opengevouwen op tafel ligt.

Voor een druk huishouden is het handig om vaste leesmomenten te kiezen. ’s Ochtends kan één persoon de belangrijkste pagina’s doornemen, terwijl een ander ’s avonds langer leest. Wie de app gebruikt als vervanging van eindeloos scrollen, kan zichzelf bovendien een duidelijke grens geven: eerst de krant openen, één onderwerp kiezen en daarna stoppen. Dat werkt beter dan elk vrij moment opnieuw zoeken naar losse berichten van allerlei bronnen.

De app is minder geschikt wanneer je vooral razendsnelle meldingen wilt. Een algemene nieuwsapp of de website van een omroep kan dan directer aanvoelen. De Volkskrant-app heeft voor mij meer waarde wanneer ik wil begrijpen wat er speelt, niet alleen wanneer ik wil weten dát er iets is gebeurd. Dat verschil is belangrijk voor gezinnen waarin de ene gebruiker verdieping zoekt en de andere uitsluitend korte updates wil.

Leeftijd, vertrouwen en nieuwsbegrip

Een gedeelde nieuwsapp brengt ook een vertrouwensvraag met zich mee. Volwassen huisgenoten kunnen meestal zelf bepalen welke onderwerpen ze lezen, maar bij kinderen ligt dat anders. Ik zou de app niet presenteren als een neutrale verzameling feiten zonder context. De Volkskrant heeft een herkenbare redactionele identiteit. Dat is juist waardevol voor verdieping, maar het betekent ook dat je met jonge lezers kunt bespreken waarom een krant bepaalde onderwerpen kiest, welke toon een artikel heeft en hoe een opiniestuk verschilt van verslaggeving.

Voor tieners kan de app een goede aanleiding zijn om nieuws bewuster te volgen. Laat hen bijvoorbeeld eerst zelf uitleggen wat de kern van een artikel is en vraag daarna welke informatie nog ontbreekt. Zo wordt lezen actiever dan alleen een scherm doorgeven. Bij jonge kinderen zou ik eerder samen korte, begrijpelijke stukken kiezen dan de volledige krant zonder begeleiding aanbieden. De leeftijdsclassificatie maakt de app toegankelijk, maar zegt niets over de leesbaarheid of emotionele zwaarte van elk afzonderlijk onderwerp.

Mijn vertrouwen in de app komt vooral voort uit de krantenvorm: je krijgt geen willekeurige verzameling berichten waarbij elk bericht om dezelfde aandacht schreeuwt. Dat helpt mij om rustiger te lezen. Tegelijkertijd kan die selectie betekenen dat je voor een volledig beeld ook andere bronnen wilt raadplegen. Wie alleen één krant leest, loopt het risico de wereld uitsluitend door één redactionele bril te bekijken. Voor dagelijkse verdieping vind ik dat aanvaardbaar; voor belangrijke maatschappelijke onderwerpen vergelijk ik liever verschillende invalshoeken.

Wanneer de app wel en niet bij je past

Ik zou deze app aanraden aan iemand die de Volkskrant al kent, graag langere artikelen leest en de papieren krant digitaal wil meenemen. Ook voor een huishouden waarin een tablet op een vaste plek ligt, is hij praktisch. Je kunt de krant delen als leesmoment zonder dat iedereen hetzelfde schema hoeft te hebben. De gratis installatie maakt het bovendien eenvoudig om eerst te ontdekken of de vorm bij je past.

Voor iemand die alleen gratis, ultrakorte updates wil, zou ik een andere nieuwsoplossing kiezen. Ook wie meerdere kranten in één overzicht wil vergelijken, heeft waarschijnlijk meer aan een brede nieuwsverzamelaar. Die apps zijn handiger voor snelle bronvergelijking, terwijl deze toepassing juist de ervaring van één krant centraal stelt. Dat is geen zwakte op zichzelf, maar wel een duidelijke keuze.

Een andere beperking zit in gedeeld gebruik. Als iedereen een volledig persoonlijke leesomgeving verwacht, kan een familietablet onhandig worden. Je moet dan afspraken maken over het actieve account, aankopen en privacy. Voor een persoonlijk toestel is dat veel eenvoudiger. Mijn praktische regel is daarom: één vaste gebruiker per telefoon, en alleen samen gebruiken op een tablet wanneer de betrokkenen duidelijke grenzen accepteren.

De prijsstructuur verdient eveneens aandacht. Je kunt de app kosteloos installeren, maar betaalde toegang en aankopen binnen de app kunnen onderdeel zijn van het gebruik. Controleer daarom altijd op welk platform de betaling loopt en wie daarvoor verantwoordelijk is. Zeker bij kinderen of gasten op een gedeeld toestel voorkomt die kleine controle verrassingen. Ik vind dat geen reden om de app te vermijden, wel een reden om hem niet gedachteloos aan een gezinsapparaat te koppelen.

Mijn oordeel voor het huishouden

Na het gebruik op zowel een persoonlijk toestel als een gedeeld scherm zie ik de Volkskrant-app vooral als een digitale krant, niet als zomaar een nieuwsapp. Dat onderscheid bepaalt bijna alles. De app werkt goed wanneer je tijd wilt maken voor geselecteerde artikelen, achtergrond en een herkenbare krantstructuur. Hij werkt minder goed wanneer je alleen meldingen, maximale bronbreedte of volledig gescheiden gezinsprofielen zoekt.

Voor thuis zou ik hem installeren op de tablet die op een rustige plek ligt, maar ik zou vooraf afspreken wie het account beheert en hoe betaalde toegang wordt gebruikt. Voor kinderen zou ik samen lezen en onderwerpen kiezen die passen bij hun leeftijd en belangstelling. Voor volwassenen zou ik de app persoonlijk gebruiken wanneer mogelijk, omdat dat de minste verwarring geeft. Zo benut je de sterke kant van digitaal lezen zonder te doen alsof één scherm vanzelf voor iedereen hetzelfde werkt.

Mijn eindindruk is positief, met een duidelijke voorwaarde: je moet de app gebruiken waarvoor hij bedoeld is. Wie de Volkskrant als krant wil lezen, krijgt een rustige en vertrouwde digitale ervaring; wie alleen snel nieuws wil scannen, kan beter verder kijken. De ontwikkelaar DPG Media heeft hier een volwassen nieuwsapp neergezet die in een huishouden goed kan functioneren, zolang accountgrenzen, leeftijd en betaalkeuzes vooraf helder zijn. Voor mij is dat genoeg om hem aan te raden aan lezers die verdieping belangrijker vinden dan snelheid.

Veelgestelde vragen